อมตะปฐมบทตำนานช่างบรมครูยุคบุกเบิก "ศิลป์ช่างตาเล็ก" พระราหูกะลาตาเดียวแกะยุคต้น หลวงพ่อปิ่น วัดศรีษะทอง ต.ห้วยตะโก อ.นครชัยศรี จ.นครปฐม จัดสร้างในปี 2480-2485 หลังจารฤกษ์คราส "ยันต์จันทรประภา"

อมตะปฐมบทตำนานช่างบรมครูยุคบุกเบิก "ศิลป์ช่างตาเล็ก" พระราหูกะลาตาเดียวแกะยุคต้น หลวงพ่อปิ่น วัดศรีษะทอง ต.ห้วยตะโก อ.นครชัยศรีจ.นครปฐม จัดสร้างในปี 2480-2485 หลังจารฤกษ์คราส "ยันต์จันทรประภา"

ปฐมบทแห่งงานบุกเบิกยุคหลวงพ่อน้อยสู่หลวงพ่อปิ่น
ในโลกของเครื่องรางของขลัง หากจะเอ่ยถึง "ที่สุด" ของพระราหู คงไม่มีที่ใดเทียบเท่าวัดศรีษะทอง จ.นครปฐม แต่น้อยคนนักจะรู้ว่าเบื้องหลังงานศิลป์ที่สะกดสายตานักสะสมทั่วประเทศนั้น มีจุดกำเนิดมาจากฝีมือของ "ช่างตาเล็ก" ปรมาจารย์บุกเบิกผู้ร่วมสร้างตำนานมาตั้งแต่ยุคปฐมกาล

อมตะเถราจารย์ จากหลวงพ่อน้อย สู่ศิษย์เอกหลวงพ่อปิ่น
ตำนานกะลาแกะเริ่มขึ้นในช่วงของ หลวงพ่อน้อย นาวารัตน์ ผู้เรืองเวทย์และวิชาการสร้างราหูตามตำรับขอมโบราณ โดยมี ช่างตาเล็ก เป็นหนึ่งในช่างบุกเบิกยุคแรกที่ถวายงานแกะอย่างประณีตเรื่อยมา จนถึงยุคของ หลวงพ่อปิ่น ศิษย์เอกผู้สืบทอดวิชาทั้งหมดและขึ้นครองวัดในปี 2488 กะลาชิ้นนี้คือผลงานยุคทองที่สร้างขึ้นในช่วงรอยต่อสำคัญประมาณปี พ.ศ. 2480 - 2485 ซึ่งเป็นช่วงที่ช่างตาเล็กมีฝีมือแก่กล้าที่สุด และเป็นยุคที่หลวงพ่อปิ่นเริ่มเข้ามาช่วยจารอักขระหนุนดวงชะตา ทำให้เครื่องรางยุคนี้เปี่ยมด้วยพลังบริสุทธิ์จากสองปรมาจารย์ ยุคช่วยงานหลวงพ่อน้อย กล่าวช่วงรอยต่อที่สำคัญคือ ในช่วงปี 2480 - 2488 หลวงพ่อน้อยท่านมีอายุมากและสายตาเริ่มฝ้าฟาง ท่านจึงมอบหมายให้ หลวงพ่อปิ่น (ศิษย์เอก) เป็นผู้ลงจารอักขระแทนเกือบทั้งหมด โดยหลวงพ่อน้อยจะเป็นผู้กำหนดฤกษ์และปลุกเสกซ้ำ ดังนั้นกะลายุคต้นของหลวงพ่อปิ่นและจารลายมือหลวงพ่อปิ่นที่สร้างในช่วงนี้ จึงถือเป็น "ยุคต้นที่ขลังที่สุด" เพราะทันหลวงพ่อน้อยปลุกเสกด้วย

"ช่างตาเล็ก" ขุนพลบุกเบิกแห่งพุทธศิลป์ นักสะสมสายลึกต่างยอมรับว่า ช่างตาเล็ก ไม่ได้เป็นเพียงมือรอง แต่ท่านคือ "ครูผู้สร้างแม่แบบ" ให้กับช่างยุคหลัง รวมถึงสายศิลป์ลุงศรีอันโด่งดัง งานของท่านโดดเด่นด้วยความขรึมขลัง ดุดัน และมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวที่สื่อถึงความตั้งใจจริงในงานทำมือโบราณ ทุกเส้นสายกนกมีการจัดวางอย่างมีจังหวะ สะท้อนถึงสมาธิจิตของผู้แกะและผู้ปลุกเสก

ความเก่าที่โกหกไม่ได้ การเซ็ตตัวของเนื้อกะลาตาเดียวผ่านกาลเวลามานานกว่า 80-90 ปี เกิดการหดตัวจนแห้งถึงกระดูก ผิวพรรณมีความตะปุ่มตะป่ำและรอยเหี่ยวย่นที่เป็นธรรมชาติ ซึ่งอยู่ในยุคสงครามอินโดจีน สนิมไขขาวนวน ปรากฏคราบไขนวลขาวละเอียดซึมออกมาจากเนื้อในกะลา เกาะแน่นอยู่ในซอกลายแกะและร่องยันต์ เป็นหลักฐานยืนยันความเก่าที่เลียนแบบไม่ได้

รอยจารในฤกษ์มงคล ด้านหลังปรากฏรอยจารอักขระขอมลาวอันทรงพลังใน "ฤกษ์จันทรประภา" ซึ่งเป็นการจารในช่วงเวลาวินาทีทองที่ทรงพลังที่สุดตามตำราโบราณ เส้นยันต์มีความนวลตาและเก่าไปพร้อมกับเนื้อกะลา

พุทธคุณมหาสะท้อนและหนุนดวงชะตา
พระราหูพิมพ์จันทรประภานี้ โดดเด่นอย่างยิ่งในด้าน "เมตตามหานิยมและเรียกโชคลาภในยามวิกาล" เสริมดวงชะตาให้ผู้ที่ดวงตกกลับร้ายกลายเป็นดี ป้องกันคุณไสยอัปมงคล และมีคุณวิเศษด้าน "มหาสะท้อน" ใครคิดร้ายจะสะท้อนกลับไปสู่ผู้นั้นทันที

หากท่านเข้าใจเรื่อง 'โครงสร้างของกาลเวลา' กะลาตาเดียวแกะของวัดศีรษะทอง ท่านจะพิจารณาได้ง่าย เพียงพริบตา"

ศิลปะอาจจะเลียนแบบกันได้ แต่ "กาลเวลาที่ซึมลึกลงในโมเลกุลของเนื้อกะลา มันไม่สามารถเลียนแบบอายุขัยของเซลล์ได้ "