พระเนื้อดินเผา พระพิมพ์นักเลงโต (ว่าวจุฬา) หลังประทับยันต์สาริกาจม หลวงปู่เผือก วัดกิ่งแก้ว ต.ราชาเทวะ อ.บางพลี จ.สมุทรปราการ จัดสร้างในปี 2490

พระเนื้อดินเผา พระพิมพ์นักเลงโต (ว่าวจุฬา) หลังประทับยันต์สาริกาจม หลวงปู่เผือก วัดกิ่งแก้ว ต.ราชาเทวะ อ.บางพลี จ.สมุทรปราการ จัดสร้างในปี 2490

พระองค์นี้คือผลผลิตจากความเข้มขลังของ หลวงปู่เผือก พระครูกรุณาวิหารี สุดยอดพระเกจิผู้เป็นศิษย์สายตรงของ "หลวงปู่ทอง วัดราชโยธา" ปรมาจารย์ยุคเก่าผู้มีตบะบารมีแก่กล้า ซึ่งหลวงปู่ทองท่านนี้เอง เป็นศิษย์น้องของสมเด็จพระพุฒาจารย์โต แห่งวัดระฆังโฆสิตารามวรมหาวิหาร โดยทั้งสองท่านได้สืบทอดวิชามาจาก หลวงปู่แสง หรือ พระครูมหาสมณวงศ์ แห่งวัดมณีชลขัณฑ์ จังหวัดลพบุรี

​หลวงปู่เผือกท่านสืบทอดวิชาการสร้างพระเนื้อดินมาอย่างโชกโชนจากหลวงปู่ทองวัดราชโยธา โดยท่านเริ่มใช้ "เนื้อดินเผา" สร้างพระแจกทหารและชาวบ้านมาตั้งแต่วาระ พ.ศ. 2485 ในยุคอินโดจีน และท่านได้ใช้เนื้อดินสูตรนี้เรื่อยมาอย่างต่อเนื่อง เช่นเดียวกับยันต์สาริกาจมที่ท่านใช้เป็นตราประทับมาตรฐานมาตั้งแต่ปี 2485 เพื่อยืนยันว่าเป็นพระที่ออกที่วัดกิ่งแก้วโดยตรง และเป็นยันต์ที่เด่นทางเมตตาชั้นสูงตามสายวิชาของท่าน

เมื่อครั้งสงครามโลกครั้งที่ 2 สิ้นสุดลง ในปีพ.ศ. 2488 บ้านเมืองเข้าสู่ยุคบูรณะ และในปี พ.ศ. 2490 ทางวัดกิ่งแก้วได้จัดพิธีพุทธาภิเษกครั้งใหญ่เพื่อฉลองสมณศักดิ์พัดยศและระดมทุนบูรณะวัดที่ทรุดโทรมจากภัยสงคราม ซึ่งในวาระปี 2490 นี้เองที่ท่านได้ให้ช่างแกะแม่พิมพ์ใหม่คือ "พิมพ์นักเลงโต" ขึ้นมา และท่านได้นำ "เนื้อดินสูตรของปี 2485 กับ "ตัวปั๊มยันต์สาริกาดั้งเดิม" มาทดลองกดพิมพ์นี้เป็นครั้งแรก เพื่อมอบให้เป็นขวัญกำลังใจแก่ลูกศิษย์ในยุคสร้างบ้านสร้างเมือง

และต่อมาในปี พ.ศ. 2493 พระอาจารย์สมุห์ทองดี เจ้าอาวาสวัดบางด้วนนอก ศิษย์ผู้ใกล้ชิดได้มาขอบารมีแม่พิมพ์จากหลวงปู่เผือกเพื่อหาทุนสร้างอุโบสถวัดบางด้วน หลวงปู่ท่านเมตตามอบแม่พิมพ์หน้าไปให้ทั้งหมดประมาณ 7-8 พิมพ์ เช่น พิมพ์นักเลงโต, สมเด็จ 3 ชั้น, อกวี, นางพญา, ชินราช ฯลฯ จุดสำคัญในการส่งบล็อกในครั้งนี้คือ หลวงปู่มอบเฉพาะบล็อกหน้าให้ไป แต่ท่านไม่ได้ให้บล็อกหลังยันต์สาริกาไป ซึ่งบล็อกหลังยันต์สาริกานี้เก็บไว้ที่วัดกิ่งแก้วเหมือนเดิม เพราะเป็นยันต์ประจำสังกัดดั้งเดิมตั้งแต่ยุคอินโดจีน ท่านจึงให้ทางวัดบางด้วนใช้การกดหลังแบบเรียบ หรือยันต์ "นะ" แทน พระองค์นี้จึงเป็น บล็อกแม่ ที่กดก่อนส่งมอบบล็อกให้วัดบางด้วน 3 ปี จึงมีความคมชัดลึกของพิมพ์นักเลงโตมากที่สุด และมีหลังยันต์สาริกาที่เป็นลายเซ็นของวัดกิ่งแก้วแท้ๆ

เนื้อดินเผาอายุเกือบ 80 ปี มีความแห้งนวล แกร่งจากการสูญเสียความชื้น ผิวพระมีชั้นคราบความเก่า และนวลดินตามธรรมชาติ เส้นสายคมชัดมาก รอยปลิ้นของดินโดยรอบและรอบๆยันต์สาริกาเกิดจากแรงกดมือที่เป็นธรรมชาติตามฉบับการสร้างพระด้วยมือในแบบโบราณ ส่วนเนื้อดินมีการไล่เฉดสีจากการเผาฟืน ตัวมวลสารนั้นกระจายตัวแบบสมดุล การสร้งพระนั้นเป็นไปตามสูตรการสร้างพระของวัดกิ่งแก้วยุคต้น ต้นฉบับสายลึก..ตำนานที่มีไว้ให้กับคนรู้จริง และทราบคุณค่าที่แท้จริง

พิมพ์นักเลงโตนั้นเด่นทางมหาอุด คงกระพันชาตรี และมหาอำนาจ สยบศัตรู ส่วนยันต์สาริกานั้น เสริมด้านเมตตามหานิยม เจรจาค้าขาย และเสน่ห์บารมี

หากพิมพ์ชินราชคือความสง่างาม พิมพ์นักเลงโต องค์นี้คือ ที่สุดแห่งมหาอำนาจและบารมี